اقتدا شود ، خواه انسان باشد يا كتاب يا غير آن ، حق باشد يا باطل جمع آن ائمّه است . در قاموس گفته امام آنست كه از وى پيروى شود رئيس باشد يا غير آن ، ريسمانى كه بنّا به ديوار ميكشد تا راست بنا كند ، راه ، متولَّى امر ، قرآن ، پيغمبر ، خليفه ، فرمانده لشگر ، و آنچه بچّه هر روز ياد ميگيرد ، و نمونه ايكه از روى آن نظير آن را ميسازند و . . . ناگفته نماند معنى جامع ، همان مقتدا بودن است ، ريسمانيكه بنّا از آن پيروى مىكند و طبق آن بنا مىكند ، راهى كه انسان در امتداد آن قدم بر ميدارد ، كتابيكه ميخواند همه امام و پيشوا و مقتدايند . در آيهء * ( « إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِي قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ » ) * بقره : 124 مراد از امام ، ابراهيم عليه السّلام است و از * ( « لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ » ) * ميفهميم كه اماميكه خدا از او راضى است و اماميكه امامت او را خدا ميدهد از ستمكاران برگزيده نميشود * ( « لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ » ) * . اگر گويند : كسى كه ظالم و ستمگر بود ولى توبه كرد و نيكو كار شد ، يا كافر و مشرك بود و ايمان آورد چه مانعى دارد كه چنين كسى از جانب خدا امام باشد ؟ گوئيم : وجدان و فطرت حكم مىكند كه چنين كسى هم امام نباشد و خدا او را براى اين كار انتخاب نكند ، درست است توبه و ايمان بسيارى از كارها را جبران مىكند ، ولى باز وجدان حكم مىكند كه خداوند فقط پاكان مطلق را براى اين كار انتخاب مىكند نه آنان كه در گذشته ستمگر و مسلوب الاطمينان بوده و الآن توبه كرده‌اند و يا مشرك بوده و ايمان آورده‌اند ، حقّا آن شاعر خوب گفته : ليس من اذنب ذنبا به امام كيف من اشرك دهرا و كفر تفصيل سخن را در كتب تفسير ذيل آيه ى فوق مطالعه كنيد « 1 » با در نظر گرفتن آنچه در معنى امام گفته شد معنى آيه ى

--> « 1 » در بارهء اين آيه در « عهد » توضيح داده شده حتما به آنجا رجوع شود .